Wie A zegt moet B zeggen. Is dat zo?
Een tijd geleden werd ik gevraagd voor een Mc Donalds reclame. Een grappig filmpje over een gezin dat aan het winkelen is en ik zou de moeder mogen spelen. Die rol wordt me wel vaker gegeven. Ik deed auditie en ik werd uitgekozen!
Als actrice is het zo dat als je auditie doet, je een formulier tekent waarin je aangeeft dat je de rol accepteert en voor welk bedrag. Ik had dus al ja gezegd.

Hoofd versus hart.
Waarom was ik niet echt blij. Het is een leuk filmpje, goed betaald en ik vind het altijd gaaf om weer te acteren. Voorgaande commercials van de afgelopen jaren waren zo goed gegaan en ik heb in een ver verleden zelfs al eerder een commercial gemaakt voor Mc Donalds…. Maar ik was niet blij. Iets in mij knaagde.
Mijn hoofd wilde het goed praten maar mijn hart vond dat ik als Smart&Sexy voorbeeld geen reclame kon maken voor dit merk.
Mijn hoofd won… ik had al ja gezegd en mocht niet zeuren hield ik mezelf voor.


Uit de lucht
Ik was op het strand een boek aan het lezen op een van de loungebedden toen ik een gek geluid hoorde. FLEEETSSSJJJJ. Ik keek naar mijn hand. Er lag iets op mijn hand! Wat was dat? Ik had dit nog nooit eerder gezien. Ik keek naar boven en wist het: dit moet van een zeemeeuw zijn!
Wat een grote vlek! Ik ging naar het toilet en waste mijn hand en armbanden.
Toen ik thuis kwam pakte ik ‘het signalenboek’ erbij van Christine Beerlandt.
Zij geeft in dit boek over vele verschillende signalen aan waarom je zoiets in je leven laat. Ik realiseer me dat misschien niet iedereen meteen iets met deze boeken zal hebben maar dat geeft niet, dat is ook ok. Echter, ik vind het leuk om soms iets verder te kijken naar het waarom. Ik geloof dat we niet zomaar dingen meemaken. Ik las het hoofdstuk ‘uitwerpselen van vogels op je’ (ja dat staat er ook in!) En mijn mond viel open. Daar stond mijn verhaal! Precies zoals ik me voelde.
‘Jij hebt iets willen ‘bekomen’, iets willen ‘hebben’. Misschien wel gewoon goed en perfect willen zijn in plaats van in de eerste plaats jezelf ronduit te zijn en je krijgt nu de deksel op je neus, of gewoon een aanmaning.’

Teleurstellen? Nee toch?
Maar wie A zegt moet B zeggen. Mijn hoofd won weer. Ik kan toch niet de hele productie teleurstellen? Ze zouden woest worden leek mij!
Na uren bellen met vriendinnen besloot ik het gewoon door te laten gaan. Ik zou de rol spelen.
Twee dagen later was ik weer op het strand. Aan het dansen bij ondergaande zon bij Woodstock. Wat een geweldige plek is dit toch met hele verschillende mensen en grappige muziek. Ik genoot. FLEEEETSSSJjj
Ik wist het nu direct. Daar gaan we weer. Alleen, dit keer was de plek niet zo onschuldig. Dit keer liep het tussen mijn borsten door… naar mijn buik. Ik stond stil. ‘Neeee’ riep ik uit ‘Hoezo gebeurt dit weer?’
Mijn vriend zei dat dit waarschijnlijk te maken had met de grote van het doelwit, dat ‘ze’ gewoon niet echt te missen zijn’ Ik lachte er om maar wist wel beter.

Maandagochtend
1 van de ergste uit mijn leven. Lood in mijn schoenen. Maar ik moest.
Ik bespaar je de details en ik vind het nog altijd erg dat ik mensen heb moeten teleurstellen en in de problemen heb gebracht. Ze probeerden mij nog over te halen. Maar ik kon het niet. Een grote bos rozen naar het castingbureau en een excuusbrief was het enige dat ik op dat moment kon doen.
Maar ik had een opgelucht hart. En een hele grote les. Ik ben geen actrice meer die ‘alles’ kan doen. Ik sta voor mijn eigen merk en Smart&Sexy is ‘practice what you preach’
Alleen beloof ik mezelf dat ik dat voortaan veel eerder zal inzien. Hoop ik.