Eergisteren zag ik in een sportschool 50 euro op de grond liggen. Niemand in de buurt. Ik raapte het op en bracht het naar de bali. ‘Wat eerlijk van jou’ zei het meisje. ‘Ik ben niet zo voor stelen’ zei ik met een knipoog.
Op de fiets naar huis dacht ik na. Ik zou me zo arm gevoeld hebben met die 50 euro op zak. En, wat je doet komt bij je terug, toch? Het universum is een oneindig rekenmachine en dit komt wel bij me terug. Grappig, dacht ik, ik ga eens opletten wat er nu mijn kant op komt. Gewoon uit nieuwsgierigheid.
Gisteren, 1 dag later dus, werd ik gebeld door een productiebedrijf waar ik vorig jaar voor had gewerkt. De anti discriminatie commercial waar ik een rolletje in speelde gaan ze nog een jaar uitzenden. En dat betekent voor acteurs altijd, nog een keer betaald worden! Geweldig dus. Het gaat om een hoop geld en ik hoef er niks voor te doen. Ik bedankte haar en vertelde over die 50 euro. ‘tja’ zei ze, ‘What goes around comes around toch?’

Oja, die commercial. Ik zit er echt in. Echt. Alleen, ik ben niet herkenbaar! Je ziet mij als politieagente ergens in het midden van het filmpje praten met een marrokaanse man. That’s it. Maar de regisseur wilde wel alleen maar acteurs voor de rollen. Het is ook een mooi filmpje geworden. Zelfs genomineerd voor Gouden Loekie. HIer is die:

http://nl.netlog.com/go/explore/videos/videoid=nl-4915753

En ach, uit de oude doos. Heeeeeel lang geleden en niet zo Smart & Sexy maar wel grappig:

http://www.youtube.com/watch?v=fQWtNlznEuQ