Deze week elke dag een heerlijk zomers waargebeurd verhaal. Dit keer vertelt Eva over een van haar romantische ervaringen op Curaçao.

Het is maandag, dus er is niks te beleven op Curaçao. Algemene eiland-rustdag. Ik zit bij een van mijn huisgenootjes op het balkon en we eten ijs. Ik moet eigenlijk naar Papiamentse les, zoals elke maandag na mijn stage, maar ik heb geen zin. En bovendien heeft die leuke man die we leerden kennen tijdens onze salsalessen gevraagd of ik wat met hem wil drinken. Dat klinkt aantrekkelijker dan binnen zitten en mijn telefoonnummer in het Papiaments op leren noemen. ‘Daar komt je papi aan’, zegt mijn huisgenootje. Ik kijk opzij en zie een bekende auto de straat in rijden. Hij parkeert, stapt uit en kijkt lachend naar ons op het balkon. Hij zwaait naar me. ‘Ey! Kom noh!’ Ik wijs naar mijn bakje ijs maar mijn vriendin pakt het al uit mijn handen en zegt bijdehand ‘ik eet het wel even voor je op, ga jij maar’. Ok dan, tot straks ladies, zeg ik en ik loop naar hem toe. Hij geeft me een kus op mijn wang en de meisjes beginnen te joelen vanaf het balkon. Hij lacht, kijkt me aan en zegt ‘alles goed?’ Ik knik stralend en we rijden weg.

Het is rustig, bijna verlaten als we het strand bij Mambo Beach op lopen. De twee jongens achter de bar vervelen zich duidelijk stierlijk. We bestellen allebei een Island Oasis-shake en gaan op een strandbedje zitten. Het is een heerlijke warme, zwoele avond en ik heb alles wat ik wil tijdens een (tijdelijk) leven op Curaçao: hoge temperaturen, een leuke man en een shake. Dan trekt hij me echter van mijn roze wolk met de woorden: ik moet je iets vertellen. Ik weet al wat hij gaat zeggen. Hij heeft een vriendin. Hij heeft haar in Nederland leren kennen toen hij daar woonde en ze is met hem mee terug naar Curaçao gegaan. Inmiddels wonen ze al drie jaar samen maar het gaat niet meer. ‘Ik wil bij haar weg’, vertelt hij. ‘Echt, het is een kwestie van tijd. Wat denk je ervan?’, en hij kijkt me zorgelijk aan.

‘Ik vraag me af waarom je hier zit met mij’, zeg ik eerlijk. ‘Dat zeg ik je toch?’, antwoordt hij. ‘Het is zo goed als over tussen ons. Anders ging ik toch niet hier midden op Mambo zitten met jou? Ik vind je echt leuk, dushi.’

En ik vind hem te leuk om nu een probleem te maken. Ach, alles is tijdelijk en niets is toch helemaal echt hier. Het is zo makkelijk om op dit eiland vol met palmbomen, zwoele muziek en cocktails een beetje verliefd te worden. Zeker als je begin 20 en ‘hopi’ naief bent. Hij pakt mijn hand en ik stap over naar zijn strandbedje. Hij gaat achteroverliggen en ik kruip tegen hem aan. ‘Kijk’, zegt hij, en wijst naar boven. Ik kijk omhoog. Er vliegen flamingo’s over en ik kan me niks romantischer bedenken dan dit.

DSC02151