Ze bestaan. De internationale dag van de kokosnoot en de dag van het behoud van de ozonlaag. Er is comic sans dag, burendag en chocoladedag. En natuurlijk de ‘bring towel to work day!’ (ja echt..). Ik zou daar graag een dag aan toevoegen die gegarandeerd meer plezier en zingeving brengt.

De ‘bring your heart to work-day.’

Als er namelijk één plek is waar je steeds weer op scherp gezet wordt, waar je groeit en waar je soms flink op je giechel gaat is het wel de werkvloer. (Of de relatie met je lief, dat is soms net zo’n slagveld. Gelukkig zijn alle tips in deze blog ook daarop van toepassing.)

Of je nou werkt als ZZP-er, je vol passie op je baan stort of stiekem vacatures checkt in je lunchpauze; werk houdt ons bezig. Niet alleen letterlijk maar vooral in ons hoofd. Het daagt ons uit. Triggert ons. Maakt ons blij of onzeker. Vervuld of verveeld.

Als we success behalen vieren we dat met vrienden en wijntjes om erna met een glimlach te gaan slapen. Geen vuiltje aan de lucht. Maar het zijn juist de uitdagingen die voor donkere humeurwolken zorgen en ons wakker houden ’s nachts. Faalangst. Klanten die het uiterste van je vragen. Lastige collega’s of een pittig gesprek dat je te wachten staat. Dat je je afvraagt waarom en voor wie je dit überhaupt nog doet.

In al deze gevallen is het vooral ons ego, dat slinkse stemmetje in ons hoofd, die gespitst klaar staat om in actie te springen. Het idee dat we iets te verliezen hebben – een leuke klus, onze reputatie of goedkeuring van een ander – maakt ons alert en angstig. Het stemmetje zorgt ervoor dat we ervoor kiezen om vanuit deze angst te reageren. We zetten ons schrap, trekken ons pantsertje op en zijn vaak kritisch naar onszelf (of onze werkomgeving).

Hoe zou het zijn om kwetsbaar te mogen zijn? Om te mogen verliezen? Om toe te geven dat je iets spannend vind? Om in de uitdagingen die tegenkomt je hart in te brengen? Bring your heart to work!

Hart voor jezelf

We zijn zo streng voor onszelf. We moeten van alles, stellen hoge eisen en foeteren als we een fout hebben gemaakt. En het meest pijnlijke is dat we dat de normaalste zaak van de wereld vinden.
Hoe zou het zijn om vanuit je hart naar jezelf te kijken? Zoals je vanuit liefde naar een lieve vriendin of je kind zou kijken? Gewoon te besluiten om de je hart de touwtjes in handen te geven? Jezelf omarmen met mildheid en roze pluizenbolletjes. Je beseffen dat je helemaal goed bent zoals je bent en dat je doet wat je kunt. Dat je liefde bent! En dit tot in je tenen voelen. Ook – of juist – als je een steekje hebt laten vallen. Je mag fouten maken en je mag leren. Je bent een mens, geen robot. Compassie is het sleutelwoord.

Liefde voor de ander

En als je dan toch die bril van liefde draagt, gebruik die dan ook voor het kijken naar de ander en de situaties waar je inzit. Herinner je dat iedereen die jij ontmoet er het beste van probeert te maken, met vallen op opstaan. Net als jij.
Als een collega je boos maakt of een klant je grens opzoekt, probeer dit dan te zien als een van zijn of haar slinkse (maar oh zo angstige!) egostemmetje. Besluit er niet in mee te gaan. Kies mildheid en compassie in het besef dat iedereen liefde is en – juist die boze collega – liefde nodig heeft.
Dit betekent overigens niet dat je over je grens heen laat gaan. Mildheid en liefde kiezen betekent ook liefdevol jouw eigen grenzen mogen aangeven. Je kunt dit doen zonder dat je in de aanval hoeft te gaan. Je mag gewoon je eigen behoefte aangeven of opmerken wat een bepaalde situatie met jou doet.

Manieren om je hart meer ruimte te geven


Liefde zijn en vanuit liefde kijken werkt als een confetti-kanon. Je zult mensen ermee verrassen en het resultaat ervan nog maanden later terugvinden. Wil je meer doen?
Er zijn kleine manieren om tijdens je werk je hart actief de ruimte te geven. Bijvoorbeeld door complimenten te geven en oprecht geïnteresseerd te zijn. Vraag eens aan die ene collega hoe het nu echt met haar gaat. Breng gebakken koekjes mee voor iemand die het moeilijk heeft. Bied aan om te helpen bij een lastig project.
En misschien nog wel de belangrijkste: durf kwetsbaar te zijn. Op het moment dat jij je pantser laat zakken ontstaat er ook ruimte voor de ander om zichzelf te laten zien. Dit maakt een diepere verbinding mogelijk. Een open, behulpzame en liefdevolle houding heeft niet alleen invloed op jezelf maar op iedereen met wie jij in aanraking komt.

Vanuit die plek zul je een heel nieuw antwoord ontdekken op de vraag waarom je dit werk ookalweer gekozen hebt.

Op 29 september is het ‘de dag van het hart.’ Dit lijkt mij de perfecte dag om je hart mee te nemen naar je werk. Probeer het eens! Gewoon één dag. In volle liefde aanwezig zijn, je ego gewoon laten kletsen en je hart de regie geven. Zet met pen een klein hartje op je hand als reminder. De kans is groot dat het je bevalt. En in dat geval is morgen gewoon weer ‘bring your heart to work day!’

Dit blog is geschreven door Smart&Sexy redacteur Ramona van Silfhout van Stille Verhalen