I’ll be there

Ik zat net in de auto. Het regende. En ik begon te huilen. Met geluid en ademstoten enzo. Dat gebeurt me niet zo vaak, bijna nooit zelfs. Maar ik dacht aan mijn vader, die twee jaar geleden is overleden en realiseerde me dat ik hem nooit meer zou zien. En dat stemde me verdrietig. Vond het zelfs wel fijn, soms denk ik dat ik met al mijn blijdschap en positiviteit wel eens mijn verdriet over het hoofd zie. Nou, vanavond in de auto dus niet. Op dat moment, tussen twee snikken door, begon er een liedje op de radio. “I’ll be there’  van Michael Jackson. Ik nog harder huilen.. maar ook van blijdschap. Want ja, hij is er ook. Misschien wel dichter bij dan toen hij leefde. Hij is er. En dat liedje kwam niet voor niets nu naar me toe. En dat deed me denken aan:

Engelse drop

Tijdens zijn laatste dagen bleef ik dag en nacht bij hem om over hem te waken. Als ik dan aan zijn bed zat en heel zachtjes praatte, werd zijn ademhaling heel rustig en had ik het gevoel dat ik nog echt contact met hem had.
Mijn vader geloofde helemaal niets. ‘Een zwart gat en verder niets’ zei hij over de dood. Ik had hem, toen we net hoorden dat hij ziek was een keer gekscherend gevraagd: ‘ dat kan, maar als ik gelijk heb, als er wel iets is na de dood, dan wil ik wel een teken!’ Hij lachte toen en zei: ‘oke, afgesproken’.
Aan zijn sterfbed vertelde ik hem zachtjes in zijn oor over hoe mooi het zou zijn aan de andere kant. Dat er engelse drop groeit aan de plantjes (hij hield zo van snoep) en dat er eeuwige sportvelden zijn en het een paradijs is. Zoals je mooiste dromen kunnen zijn. Hij trok dan af en toe een wenkbrauw op maar stiekem vond hij het maar wat fijn. En hij kon toch niks meer terug zeggen 😉  En als ik lag te slapen bij hem in de kamer, hoorde ik mijn moeder ook zachtjes met hem praten en vertellen waar ze allemaal dankbaar voor is. Dat zal ik nooit vergeten.
Tijdens mijn speech op zijn begrafenis heb ik gezegd: ‘papa, het is goed zo. Ik weet toch wel dat het waar is, dus je hoeft me niets te laten weten. Doe je eigen ding daar maar’.

Een brief

Twee maanden na zijn dood belde een vrouw waar ik wel eens meditatieles van had gehad mij op. Zij wist wel van mijn vaders overlijden maar verder had ik eigenlijk nooit iets verteld aan haar. ‘Ik heb een brief van jouw vader aan jou’ zei ze. ‘Ik was aan het mediteren en hij kwam op me afgelopen. Lisa Lisa Lisa riep hij. Hij wilde dat ik dit opschreef.’ En ze begon te lezen. Een hele mooie  brief van mijn vader. De eerste zin wil ik met jullie delen:

‘Het is hier nog mooier dan jij hebt gezegd’