Laatst las ik weer eens het boek De 7 eigenschappen van effectief leiderschap van Stephen Covey. Daarin stond:

‘Luister tweemaal voordat je iets zegt.’

Hoe vaak zijn we in gesprek en luisteren we eigenlijk niet echt? Volgens mij best vaak. Dan gaan onze gedachtes alweer met ons op de loop. Er komen aannames voorbij en oordelen. Dat is een groot gevaar bij elk gesprek. Ik betrap mezelf er ook nog wel eens op! Ik neem me ook vaak weer voor dat te verbeteren. Soms komen mijn bemoeienissen wel voort uit iets goeds, want ik denk graag mee met mensen, en mijn creativiteit gaat vaak meteen stromen als ik mensen hoor praten over hun ideeen en wensen. Maar dan kan het ook zo zijn dat ik al niet meer bezig ben met wat ik hoor. Dat ik te veel bezig ben met wat IK bedoel of denk. Mijn ego dus 😉 Wat de ander mij probeert te vertellen komt dan misschien wel niet genoeg aan. En dan heb ik het alleen nog maar over de woorden die iemand spreekt. Wat als ik luister, naar de woorden maar ook naar zijn of haar lichaamstaal? Wat zou ik dan wel niet allemaal ‘horen’?

Een mooie zin dus, Luister tweemaal voordat je iets zegt. Zou de eerste keer naar de ander zijn en de tweede keer naar je gevoel? Of juist naar de stilte ertussen?

Misschien gaat het niet om het juiste doen of om wat er precies bedoelt wordt. Maar om de poging gewoon te luisteren. Om de intentie om de ander te laten praten en verder even niets. Gewoon beschikbaar te zijn voor de ander.

Opdrachtje: Probeer in een volgend gesprek eens echt te luisteren naar wat een ander probeert te vertellen. Zonder te interrumperen. Zonder  ongevraagd advies te geven. Zonder over jezelf te beginnen.