Je bent net zestien jaar en ziet je liefje lopen met een ander. Spontaan heb je er één te pakken. Een gebroken hart. Je eerste in misschien wel een rij van vele. Liefdesliedjes stromen ervan over. Het doet het goed in romantische films. Het is zelfs een medische aandoening: het gebroken hart syndroom.

Een gebroken hart; we kennen het allemaal. Maar kan je hart daadwerkelijk breken?

Jouw verhaal

Hoe je eruit ziet, waar je woont, wie je vrienden zijn. Het zijn allemaal onderdelen van jouw verhaal. Je hebt een beeld van wie je bent, wat je talenten zijn en hoe je relaties eruit zien. Als in een film ben jij de hoofdrolspeler in je eigen script. Het is allemaal uitgeschreven. Je bekijkt de wereld door een bril die voor jou bekend en comfortabel voelt. Jouw rol als moeder, vriendin of partner is je op het lijf geschreven en je bent dol op je medespelers. Dit is wie jij bent. Dit is jouw leven.

En dan opeens, zomaar op een dinsdagmiddag, valt alles uit elkaar. Je verliest iemand van wie je zielsveel houdt. Er komt een einde aan je relatie. Of een geliefde heeft het intens moeilijk. Je hart doet pijn. Het is alsof iemand met grof geweld jouw hart (en script) doormidden scheurt. Dit is niet wat je wilde. Je leven brokkelt af en niets is meer zoals het was. Je ervaart gemis, verdriet, pijn, lusteloosheid en het gevoel dat het nooit meer beter zal worden. Je hebt een gebroken hart.
Maar is dit echt zo? Kan je hart echt breken?

Als je jezelf aantreft met ongewassen haar en een familieformaat beker Ben&Jerry’s op de bank – we’ve all been there – kunnen de volgende reminders en tips je helpen om de rauwe randjes te verzachten en op een andere manier naar jezelf en de wereld te kijken.

Je mag voelen wat je voelt.

Verdriet, boosheid, ongeloof, angst. Emoties zijn er in deze fase volop. Of je nu een blauwtje loopt na drie Tinder dates of iemand die je heel dierbaar is verliest. Emoties zijn er om gevoeld te worden. Wegmoffelen of eraan voorbij rennen heeft geen zin.

Wetenschappelijk onderzoek laat zien dat emoties maar ongeveer 1,5 minuut duren. Hoe kan het dan dat je in een allesvertroebelende huilbui van een uur terecht komt? Dit komt doordat we de neiging hebben te verdwijnen in ons eigen verhaal en ons vast te klampen aan het beeld hoe het zou moeten zijn. Daardoor is de verleiding heel groot te blijven hangen in dat wat we voelen.

Door niet te verdwijnen in gedachten en oordelen over de situatie maar juist in je lichaam aanwezig te zijn krijgen emoties de kans om zich te laten horen en daarmee te stromen. Het is niet makkelijk maar je maakt ruimte in jezelf door je los te maken van je verhaal en puur in het moment te zijn.
Zoals Pema Chödron zegt: Feel the Feelings. Drop the Story.

Maar… je bent niet wat je voelt.

Aandacht geven aan wat je voelt en ervaart kan soms overweldigend zijn. Dan sta je in de supermarkt met een pak rijst in je handen en hoor je opeens ‘jullie’ liedje. Zie dan je tranen maar binnen te houden.
Toch ben jij deze tranen niet. Je bent niet je veranderlijke emoties. Je bent niet je gedachten die komen en gaan. En ook je lichaam verandert steeds een beetje. Maar er is een plekje in jou vanuit waar je dit allemaal kunt waarnemen. De tranen die komen en gaan. De gedachten die voorbij razen. De pijn in je borst of in je buik. Vanuit deze plek kun je alles observeren en is het rustig en stil. Het is een plek van zuiver bewustzijn. Zonder verhaal. Deze plek is liefde. Dit is wat jij in essentie bent. Liefde.

Dus als je daar dan staat, met dat pak rijst. En je voelt de tranen opwellen. Dan kun je opmerken: hé.. ik ervaar nu verdriet. Maar ik ben dat niet. Door met zachtheid te observeren wat er gebeurt geef je ruimte aan wat er is maar hoef je er niet in te verdwijnen.

Want jij bent de liefde!

Als je verliefd wordt dan zet je je hart open. Je geliefde is de meest fantastische persoon op aarde en maakt jou compleet. Tenminste, zo voelt het. De waarheid is dat je al compleet bent, helemaal heel en perfect. Ook zonder de ander.

Door je hart open te zetten heb je gevoelens van diepe liefde ervaren. Het mooie is dat deze liefde al die tijd al in jouw bestond. De ander heeft het slechts in beweging mogen zetten door op de deur van je hart te kloppen. Jij kunt dus intens liefhebben. Zielsveel houden van. Geliefdes, familie en vrienden.. zij maken dat jij kunt voelen wat er in je hart is: liefde! De liefde die jij voelt is helemaal van jou. Of andersom: jij bent die liefde.


Je kunt zelf de liefde laten stromen

Als iemand anders die liefde in jou kan aanraken, dan kan jij dat zelf toch ook? Door heel bewust met aandacht naar je hart te gaan zul je steeds meer gaan voelen dat liefde de basis is. Je kunt dit doen door op te zoeken waar jij van ‘opengaat’. Misschien is dit mooie muziek, een lange wandeling langs het strand, spelen met je kinderen of schrijven. Ook zijn er hele mooie hartmeditaties te vinden. En je kunt er voor kiezen om op lastige momenten even stil te staan en jezelf af te vragen: hoe kan ik liefde brengen in deze situatie?
Op Ben&Jerry momenten betekent dit misschien een lange warme douche nemen en jezelf liefdevol in te smeren met een geurende olie. Bij een lastig sms-je van je ex kun je ervoor kiezen niet vanuit boosheid maar vanuit liefde te reageren. En misschien nog wel belangrijker, ook naar jezelf mag je vanuit liefde reageren.

De vorm verandert maar de liefde blijft

Op het moment dat iemand niet meer bij je kan of wil zijn doet dit verdriet. Dat kan verschillen van het lopen van een blauwtje – even slikken en weer doorgaan – tot en met het diepste verdriet wat je ooit hebt gekend. Je bent gehecht geraakt aan iemand. Je script was compleet en opeens staar je naar een blanco pagina en kun je je niet meer voorstellen dat de bladzijden opnieuw beschreven zullen worden.
En toch is dit wat er gebeurt. Je leven krijgt een andere vorm. Maar.. dit betekent niet dat de liefde er niet meer is. De vorm waarin je met iemand bent wordt anders maar de inhoud, de pure liefde, die blijft.
Liefde is niet gebonden aan het script. Bedenk maar eens dat de liefde tussen twee mensen die een langeafstandsrelatie hebben toch heel voelbaar kan zijn. Of dat als je terugdenkt aan je lieve oma of vriend die er niet meer is, je warmte voelt in je hart. Een herinnering die je liefde (en misschien tegelijkertijd je verdriet) laat stromen. Dat je een relatie achter je moet laten verandert niets aan de liefde die jullie ooit gedeeld hebben. Ookal zijn jullie nu niet meer samen, die liefde was en is echt.

(Tenzij we hier echt spreken over een blauwtje, dan was de liefde misschien niet zo diep en vraag je je een maand later af wat je ooit in deze je date gezien hebt.)

Je kunt de liefde niet kwijtraken

Als je kunt voelen dat je in essentie liefde bent en dat liefde tussen twee mensen kan blijven bestaan, ookal zijn ze niet meer samen.. dan betekent dat dus dat je liefde nooit kwijt kan raken. Zelfs als je oud en krakkemikkig bent, je lichaam niet meer werkt zoals jij het wilt en je gedachten zich alleen nog afspelen op het aantal vierkante meters dat je bejaardenwoning groot is, dan nog ben je in essentie liefde. Vormen veranderen. Maar liefde blijft

Open hart.

Je hart breken is eigenlijk het afbrokkelen van een deel van jouw verhaal. Het voelt rauw en kwetsbaar en onbekend. Een blanco pagina. Een pagina die helemaal opnieuw ingevuld mag worden.

Hoe zou het zijn om deze pagina te vullen met liefde? Met een open hart de wereld in te stappen. Je prachtige hart en de liefde die je bent aan de wereld te laten zien? In de wetenschap dat elke pagina die je verliest ruimte maakt voor waar het in essentie om gaat hoef je geen muurtjes meer te bouwen.
Het is alsof je je hart duizend keer durft te laten breken in de wetenschap dat het nooit breken kan.

“Willingness in letting your heart break a zillion times is living in love’ – Gangaji