Afgelopen vrijdag was ik in Cafe Helmers, een supergezellig stamkroeg van goede vrienden van mij. ‘Kansloos’ noemen ze het zelf lachend. Er draaide een dj de ene Feelgood hit na de ander en de twee barmannen maakten er een feestje van. Ik had net een Smart&Sexy workshop gegeven in Kant Amsterdam, een fijne lingeriewinkel in Amsterdam Oost. Voor die gelegenheid had ik mooie krullen in mijn haar, smokey eyes, een prachtig zwart kanten jurkje en enorme hoge hakken. En toen ik dus meteen doorreed naar Cafe Helmers was ik zwaar overdressed. De rest van de gasten waren zo hup, in hun warme sweaters en moonboats van het ijs naar de kroeg gegaan. Ik viel uit de toon maar he… een Smart&Sexy dame kan dat toch wel handelen? 😉 Ik liet me de kussen op mijn hand van de dj welgevallen en de flirtende blikken van andere gasten en nam nog een wodka lime.

In de hoek aan de bar zat een man. Mooi geleefd hoofd. De jaren tekenen zijn gezicht. Dronken. ‘Hoe heet je?’ vroeg hij. ‘Lisa’ Zei ik en glimlachte naar hem. ‘Mijn dochter heet ook Lisa!’ Riep hij uit. ‘Dan is het vast een hele mooie en lieve dochter. Dat kan niet anders’ (dat zeg ik eigenlijk altijd. Power to all the Lisa’s’ 🙂 Hij pakte zijn blackberry. ‘Ik ga je haar laten zien. Ze is 22 en zo mooi.’ Er klonken trotse woorden aan de bar. Na ongeveer een kwartier had hij de pincode van zijn telefoon gevonden en goed ingetoets (kansloos was het toch een beetje) en liet mij een foto zien van zijn beeldschone jonge dochter. ‘Ohhh wat een plaatje. Kijk nou wat een ogen!’ zei ik.
Hij keek me eerst breed lachend aan maar langzaam veranderde zijn uitdrukking. Zijn ogen werden donker. ‘We hebben ruzie.’ Zei hij. ‘Ik zie haar niet meer’
‘Echt? Ohhhh is dat echt nodig? Nee toch? Morgen meteen een bos rozen kopen en naar je dochter brengen!’ Flapte ik er uit. ‘Dat willen alle Lisa’s, dat weet ik zeker. We willen uiteindelijk toch alleen maar liefde!!’ De man keek me wat koppig aan. ‘Alweer? Moet ik alweer de eerste stap zetten?’ ‘JA! ja ja. Want jij bent wijzer. Geloof het van een Lisa. We willen rozen en zeker van onze vader. Mijn vader leeft niet meer.’ Zei ik. Hij en ik keken elkaar even aan. Er was een ‘understanding’ Mooi gesprek en helemaal niet kansloos!

Wat hij er mee doet? Ik weet het niet. En dat hoef ik ook niet te weten. Dat is zijn leven. Maar eenmaal in bed, thuis dacht ik na over een van de meest wijze lessen die ik zelf in mijn leven leerde en nu aan Smart&Sexy vrouwen overbreng.
Wil je gelijk hebben of gelukkig zijn?

Wie zou jij een bos rozen willen sturen?

Over rozen gesproken? Misschien ken je nog niet het verhaal van de boze buurvrouw ?